Baraná in Mexico (dag twee)

by stevenkamperman on 14/04/2009

Dom van ons: reisstekkers in Mexico zijn natuurlijk anders dan reisstekkers in Nederland… Het was dus nog een klusje om aan goede stekkers te komen voor onze apparatuur.

Gisteren zijn we daarom samen met onze begeleider Angel naar een overdekt winkelcentrum geweest. Gelukkig was er een elektrospeciaalzaak die de kleinoden in voorraad had.
Heeft iemand al eens ooit een open schaatsbaan ontdekt midden in een winkelcentrum in Nederland? Het lijkt erop dat schaatsland Nederland er een concurrent bij heeft… hoewel we het wel over de lange termijn hebben, want het schaatsen zelf zag er nog erg onwennig uit zoals je kunt zien op de foto hieronder.
‘s Avonds was de opening van het festival, in een prachtig oud operahuis, met duizend zitplaatsen. Een droomzaal, die ook nog best goed klonk. Het tweede concert, van de Mozambiqaanse Nederlander Neco Novellas, was een revelatie: een fantastische zanger, stemkunstenaar, human beatbox, entertainer, die met zijn groep een geweldige mix van tradionele muziek en modere elementen bracht. In een soort rockbezetting trouwens: zang/gitaar, gitaar, elektrische bas en drums. Goede Nederlandse drummer ook, maar ik weet zijn naam niet. Muziek met veel power, dynamiek en verrassingen.
Het hele programma liep enorm uit, maar de bus was dan weer wel op de afgesproken tijd, en de chauffeur onverzettelijk in zijn voornemen om zich daar ook aan te houden. Is wel een beetje tekenend voor de organisatie: iedereen is heel streng in de tijden, en toch loopt alles voortdurend uit. Helaas misten we daarom het laatste concert van de Amsterdam Klezmer Band (en zij hun Nederlandse publiek:-). Jammer, want het overgebleven deel van het publiek was inmiddels behoorlijk dronken en helemaal gek. Had ik wel willen zien.
Vanochtend is het met het ontbijt helemaal goedgekomen, sinds er zich een Mexicaan in een strak bruin pak over ontfermt heeft, die zijn taak meer dan serieus neemt.
Ik dacht trouwens dat ik niet zoveel last had van het hoogteverschil (Mexico city ligt op 2000 meter), maar na een aantal trapjes ben ik al bekaf, laat staan na serieus saxofoon spelen. Vanavond ons eerste concert met Carlama Orkestar. Ik ben benieuwd hoe dat zal zijn, want spelen met Carlama is ook op zeeniveau al heel inspannend!

 

 

Kinderparadijs in het winkelcentrum

 

Onze begeleider Angel

 

 

Previous post:

Next post: